Van klagen naar een gezamenlijke stap

,

Een ervaring van Eefke, met veel Rondspraakervaring: ze werkte in een collectief met andere ondernemers die samen verschillende ruimtes in een centrum huurden. Een van de mensen beheerde het gebouw. Ze waren nu een jaar samen en ze hadden een bijenkomst om dit eerste jaar af te ronden.

De vraag was: wat vinden jullie ervan hoe het nu loopt? Verschillende mensen reageerden. Eefke deed wat ze gewend was: ze bracht structuur aan door in rondes te werken. Rondes bieden een ruimte om open te kunnen spreken en te luisteren. Je krijgt wat in wijsheidtradities ‘sacred space’ wordt genoemd.

De reacties waren klagerig: de keuken is niet altijd schoon, de tuin is niet netjes, het ontwerp van het logo vind ik eigenlijk niet mooi. De energie in de groep zakte.

Ze bracht nog iets anders in: in de ronde zeg je twee dingen:

  1. Wat vind je belangrijk?
  2. Welke stap kun je zelf zetten?

De stap die je zelf ging zetten hoefde niet perse te maken te hebben met wat je zelf belangrijk vond. Je kunt het belangrijk vinden dat de tuin er netjes uit ziet, maar dat hoeft niet te betekenen dat je zelf groene vingers hebt. Of misschien vind je het belangrijk dat de keuken schoon is, maar jouw talent en mogelijkheden liggen bijvoorbeeld bij de inrichting van de hal.

Het effect van het delen op deze manier was dat als je iets koos om te doen, dat je dit niet alleen voor jezelf deed, maar dat je dit ook voor een ander deed. Iemand gaf aan dat ze het belangrijk vond dat de hal er netjes uit zag, zelf wou ze zorgen dat er in de keuken altijd genoeg voorraad is, iemand anders voelde mogelijkheden liggen bij het schoonhouden van de vloer en zette daar een stap.

Het effect: je creëert een sfeer van samen. In plaats van een klagerige sfeer in wat er niet goed was werd het omgebogen naar een positieve richting. Er werden concrete acties ondernomen. Iedereen ging nu met meer energie naar huis.